Fyrisøgn til 22. januar

Mamma vakir meg altíð so tíðliga. Hon sigur, at eg skal skunda mær í klæðir og busta tenninar. Eg hevði viljað, at eg kundi fingið frið og sovið leingi, tað er nakað av tí besta eg veit. Men tá ið eg havi sovið leingi, so eri eg næstan altíð troyttur restina av degnum.

Tað man vera best at fara til songar í góðari tíð og tíðliga upp, so eru vit klár til ein nýggjan dag.

Fyrisøgn til 10. desembur

Fyrisøgn til 23. oktobur

Tey skunda sær alt tað, tey orka, og skjótt eru tey í skúlagarðinum. Tey síggja ongan í sínum flokki, so tey fara inn. Í gongini møta tey einum lærara. Hann biður tey skunda sær oman í bussin, sum stendur niðan fyri skúlan og bíðar.

Fyrisøgn til 25. septembur

Hanna er á veg í skúla. Veðrið er avbera gott. Hon var tíðliga uppi í morgun, tí hon mátti smyrja sær matpakka til útferðina niðan á Trælavatn. Hon fekk sær eisini saft í eina fløsku, sum hon legði í eina tasku, sum hon hevði lænt frá mammu síni. 

Fyrisøgn til 2. oktobur

Klokkan hálvgum átta bað hon mammu síni og pápa sínum farvæl og fór av stað. Á veg í skúla møtir hon Haraldi. Tey ganga í sama flokki og plaga at fylgjast i skúla. Haraldur hevur ein posa í hondini. Hanna sær, at hann hevur tvær fløskur av sodavatni og eina mateskju í posanum.

Fyrisøgn til 9. oktobur

Tey skunda sær alt tað, tey orka, og skjótt eru tey í skúlagarðinum. Tey síggja ongan í sínum flokki, so tey fara inn. Í gongini møta tey einum lærara. Hann biður tey skunda sær oman í bussin, sum stendur niðan fyri skúlan og bíðar.